Strona główna Twórca Kostki Układamy kostkę - Początek Układamy kostkę - Druga warstwa Układamy kostkę - Spodni krzyż Układamy kostkę - Dopasowywnie Układamy kostkę - Dolne rogi Układamy kostkę - Inne wzory

Ernő Rubik - oblicze twórcy
Aby najlepiej przybliżyć sobie sylwetkę tego twórczego człowieka proponuję przeczytać co on sam mówi o sobie, swoich zainteresowaniach i najważniejszym wynalazku.

Urodziłem się w 1944 roku, w Budapeszcie, stolicy Węgier. Mój ojciec był inżynierem mechanikiem, konstruktorem lotni. Był w tej dziedzinie uznanym specjalistą, stworzył projekty ponad dwudziestu sześciu typów lotni. Moja matka zajmowała się głównie listami, poezją i ogólnie pojętą sztuką. Kombinacja tych dwóch wpływów: techniki i sztuki była z pewnością ważnym czynnikiem, który pokierował moim życiem. Na początku zbaczałem bardziej w kierunku sztuk plastycznych: dużo rysowałem i malowałem. Ukończyłem nawet specjalną szkołę, po której zostałem dyplomowanym rzeźbiarzem. Jednakże w tym czasie obudziła się we mnie żyłka konstruktora, więc następnym krokiem w mojej edukacji była Politechnika w Budapeszcie. W 1967 roku zdobyłem tam dyplom architekta.

W dalszym ciągu interesuje mnie architektura, jako jedyna dziedzina która łączy w sobie nauki ścisłe i sztukę. Mimo że miałem już swój dyplom, nie czułem się jeszcze w pełni wykwalifikowany, więc kontynuowałem studia w Wyższej Szkole Sztuk Użytkowych na wydziale architektury. Drugi dyplom, który tam otrzymałem, dawał mi tytuł projektanta; zdobyłem go w roku 1970. Te studia wyczuliły mnie na sztukę w architekturze. Po 1970 roku pozostawałem w tej szkole jako nauczyciel. Nauczanie innych to najlepsza forma uczenia siebie, jestem o tym przekonany; przekazując swoją wiedzę dalej pogłębiamy ją i odkrywamy wciąż na nowo. Ponadto, za każdym razem gdy chcemy przekazać swoją wiedzę, musimy ją sobie na nowo uświadamiać i systematyzować. Stały kontakt z młodzieżą pozwala samemu zachować młodzieńczego ducha i pomaga znajdować nowe punkty widzenia.

(...)

W 1977 roku ożeniłem się i do dziś żyjemy szczęśliwie. Moja żona jest architektem wnętrz. W 1978 roku urodziła się nasza córeczka, Anna.

(...)

Przestrzeń zawsze była dla mnie źródłem inspiracji. Intrygowało mnie niesłychane bogactwo zagadnień jakie są z nią związane: jej ograniczenie przez obiekty jakie się w niej znajdują, jej wpływ na obiekty które się w niej znajdują, ruch w przestrzeni i w czasie, związek między nimi i ich wpływ na człowieka. Myślę, że kostka wyrosła właśnie z tych zainteresowań, poszukiwań sposobów okiełznania przestrzeni i wciąż głębszych rozmyślań na jej temat. (...) Przyznaję, kocham gry, szczególnie te w których naszym przeciwnikiem jest sama natura i jej złożone, ale możliwe do rozwiązania zagadki.

Oczywiście nie można określić dokładnego momentu narodzin tego pomysłu, przynajmniej dla mnie jest to niemożliwe. Mogło się to zdarzyć w okolicach wiosny 1974 roku, chyba wtedy pomysł zaczął kiełkować w moim umyśle. Mam naturę eksperymentatora, więc zastanawiałem i sprawdzałem ilość możliwych kombinacji dla kostki 2x2x2. Już na samym początku uderzyła mnie ich mnogość na tak skromnej kostce. Samo techniczne rozwiązanie kostki 3x3x3, najłatwiejszej do skonstruowania, stworzyłem w okolicach końca jesieni 1974. Kilka gotowych do użytku modeli takiej kostki zrobiłem dla siebie i przyjaciół. Układanie jej po raz pierwszy było naprawdę ekscytującym przeżyciem. Byliśmy coraz bardziej zaskoczeni, stopniowo odkrywając, że zrobiliśmy coś nowego, oryginalnego.

Od razu zająłem się kwestią patentu, wnosząc odpowiedni wniosek dnia 30 stycznia 1975 roku. Prawie w tym samym czasie, przeczuwając wagę mojego wynalazku, zacząłem szukać partnera, który mógłby przeprowadzić masową produkcję Kostki. Dzięki niezwykłemu szczęściu, udało mi się to. Następne wydarzenia są raczej proste: po wprowadzeniu gry na rynek (1977), bardzo szybko, jakby z pomocą magii, stała się ona popularna na Węgrzech, a następnie od 1980 roku podbijała świat. Choć nikt z nas nie może przewidzieć jej końca, mam wrażenie, że historia kostki dopiero się zaczyna.

Londyn, 31 stycznia 1981,
Ernő RUBIK

Przetłumaczony z węgierskiego na francuski przez Paula G. Bozsoky'ego, z francuskiego na angielski przez Christophe Goudey'a, i wreszcie z angielskiego na polski przez Jakuba Wasilewskiego.
Źródło : "Réussir le Rubik's Cube" (Rozwiązywanie Kostki Rubika)" autorstwa André Warusfela


.:: do góry ::.